Verkreukelde vijftigers verenigt u!

Ken je dat? Je zit rustig op de bank een boek te lezen, easy listening muziek aan op de achtergrond, thee, kaarsjes, alles onder controle. Ineens valt je blik op je hand die het boek vasthoudt. De gerimpelde huid, droge schilfers rond de nagelriemen, beginnende ouderdomsvlekken, opgezwollen aderen, zaten die er al eerder? Wanneer is dit gebeurd? Ik smeer me suf met handcrème na het handen wassen, schoonmaken en voor het slapen gaan, toch lijken deze handen ineens op de handen van mijn moeder, maar dan aan mijn eigen armen vast. Twee jaar de vijftig voorbij ben ik op dit moment en ja dat is een nieuwe periode in je leven. Positivo’s roepen om het hardst dat vijftig het nieuwe veertig is, dat vijftigers tegenwoordig veel actiever zijn dan de vijftigers van vorige generaties. Dat kan zo zijn, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat sinds mijn vijftigste de kilo’s eraan vliegen, ik de helft van mijn garderobe niet meer pas, sneller moe ben en bij het opstaan elk gewricht knarst en piept als een roestige tramrails. Heel elegant allemaal.

Met yogalessen probeer ik de soepelheid erin te houden, te voorkomen dat het verval nog meer kans krijgt om mijn lichaam uit vorm te halen. Uit vorm? Welke vorm? Er zit als ik eerlijk ben al een jaar of zes niet veel vorm meer in mijn romp. Vroeger was duidelijk te zien waar de taille zat maar op die plek zit al jaren een zwemband die steeds verder opgeblazen wordt. Mijn romp is een vierkante homp klei geworden die ik probeer te verdoezelen met A-lijn jurkjes met een drukke print om de aandacht af te leiden van de bobbelige toestand daaronder. Vastbesloten om stijlvol ouder te worden zoek ik naar charmante kleding die afkleedt op een vlotte manier, zonder te vervallen in de hysterische opgewektheid van vrouwen in de overgang die vinden dat ‘alles nog moet kunnen’. En ja, dat is een uitdaging. Want waar ligt de grens? Wanneer is de print een vrolijke afleiding en wanneer wordt het sneu? De afgelopen jaren heb ik het daar druk mee gehad. Dankzij websites zoals topvintage.nl waar ze ook jurken voor grote maten hebben in verschillende stijlen, heb ik er weer plezier in om te winkelen. Mijn kast hangt vol fijne jurken met classy prints en uitwaaierende rokken die ik zowel op het werk als privé kan dragen. En net nu ik denk dat ik het qua kleding begin te snappen zit ik ineens met die verkreukelde handen voor mijn neus! Wat ga ik daarmee doen? Nog meer smeren? Hyperdure crèmes kopen die beloven dat de vitamine A,C,D en weet ik veel wat voor Foliumzuren, Aminozuren, visolie en andere wetenschappelijk bewezen zurigheid mijn huid weer tien jaar jonger maken? Ja hoor, geloof je het zelf? Het enige wat daarvan verzuurt is mijn bankrekening.

Handschoenen dan maar? Buiten kan dat, zeker in de winter is dat heel gewoon. Maar in de zomer of binnenshuis? Hoe zie je dat voor je? Theedrinken met delicate handschoenen van kant of zacht glanzend satijn, zoals de High Society dames dat in een ver verleden deden, is misschien leuk voor een feestje maar om dat nou elke dag te doen lijkt me ook zo’n gedoe. Zal je zien dat het oortje van je theekop wegglijdt uit de gladde stof van je met zwart satijn bedekte vingers, thee over de vloer, dweilen, maar dan wel eerst de satijnen handschoenen uit en de plastic schoonmaak handschoenen aan. Lekker relaxed allemaal. Nee dat wordt hem ook niet. Dus koop ik me suf aan handmaskers, betaalbare crèmes en lotions in de hoop daarmee het verouderingsproces te beteugelen. Tegen beter weten in blijf ik smeren, water drinken om de huid te hydrateren en mijn nagelriemen masseren. Je moet toch wat.

Natuurlijk zijn dit geen problemen van wereldniveau, niet eens van landelijk, provinciaal of gemeentelijk niveau. Het zijn dingen die me soms bezig houden, tussen het werk en gezinsleven door. En dan vraag ik me af of ik de enige ben die nadenkt over kreukelige handen en elegant ouder worden. Vandaar de oproep: verkreukelde vijftigers verenigt u! Samen strijken we via deze Blog onze rimpels in handen en kleding glad. Kop thee erbij, easy listening muziek aan op de achtergrond, kaarsjes aan en lezen maar. Elke vrijdag een nieuwe column, dan komt het (ooit) vanzelf weer onder controle.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Hoe zijn jullie afgelopen december de feestdagen doorgekomen qua schoenen? Dragen we nog stiletto’s op feestjes of gaan we voor comfortabele Uggs onder de avondjurk?  

Ik hoor het graag.

© Tekst en foto: stijlvol-vijftig.nl

2 antwoorden op “Verkreukelde vijftigers verenigt u!”

  1. Nou, Stiletto’s! Dat is al wel heel lang geleden, dat ik die heb gedragen. Maar een mooie hak onder een feestjurkje is natuurlijk wel leuk. Gelukkig bestaan er merken die hakken in hun collectie hebben met ‘soft-sole’ dus redelijk comfi. En ook zijn er van die zachte inleg zooltjes te koop. Ook best prima uit te houden.
    Wat ik tegenwoordig doe, is onderweg naar het feestje/ etentje etc. trek ik een gemakkelijk laarsje aan( of ballerina’s of sneakers) nog net geen Uggs😉 en dan net voordat ik naar binnen ga, trek ik m’n hakken aan.
    Dan hoop ik op een meer ‘zit’ feestje, haha. Of een etentje. Maar als er gedanst gaat worden, dan gaan die hakken toch echt gewoon uit, hoor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *