Persoonlijke zomers

Opvliegers, daar kun je letterlijk opvliegend van worden. Voor de geluksvogels die dit natuurverschijnsel nog niet kennen zal ik het hieronder schetsen:

Stel je voor, je doezelt weg op een zonnebedje aan het zwembad van een vakantieoord in Spanje. Lekker in de volle zon, zonnebril op, beetje te heet, maar het is nog te doen. Hier en daar verschijnt er een zweetdruppel die langzaam veranderd in een stroompje dat vanonder je haargrens over je gezicht heen loopt. Toch best warm eigenlijk, het begint wat klam te worden onder de oksels. Intussen stroomt er vanuit je nek al een klein riviertje je decolleté in en voel je op je rug ongemakkelijk kriebelende transpiratie ontstaan. Wat maakt het uit? Je neemt straks een douche of een duik in het zwembad en alles is weer prima. Totdat je wakker schrikt en je realiseert dat je in een warme wintertrui in de stiltecoupé van een overvolle trein zit! Het zweet is je aan alle kanten uitgebroken en je zit ongemakkelijk te hannessen met zakdoekjes om het geheel wat te fatsoeneren. Wat te doen? Het liefst sta je op en trek je die trui uit, hij kriebelt en plakt tegen je kletsnatte rug aan. De paniek slaat toe, want je hoofd is intussen roder dan een volrijpe tomaat. Onder je trui zit alleen ondergoed, geen hemdje, toch klinkt striptease in het openbaar ineens helemaal niet gek. Kijk, dat is nou een opvlieger. En nee, ik overdrijf niet, het is me letterlijk zo overkomen in die verrekte stiltecoupé. Moest ik ook nog zachtjes doen om andere mensen niet te storen. Stille striptease… al eens geprobeerd?

Vandaar mijn vraag aan jullie, hoe ga je daar in het openbaar elegant mee om? Veel vrouwen kiezen voor de nonchalante benadering als ze kriebels krijgen van de hitte. “Het heeft mij wel eens vragende gezichten opgeleverd als ik onbedachtzaam even snel mijn vinger in mijn decolleté schoof om de ergste jeuk op te heffen. Vaak was mijn antwoord dan ’Sorry hoor, opvliegertje.’ Dat nam de vraagtekens wel weer weg.”

Anderen kiezen juist voor de theatrale benadering, “Ik had altijd een waaier bij me. Haalde met een groot gebaar, overacting is beter dan onopvallend proberen te zijn, de waaier uit mijn tas in restaurant of theater om uitgebreid te gaan zitten waaieren. Overigens is dat wel een mooie beweging: beter dan roken.”

Wat we het meest vervelend vinden is dat het ons op elk moment kan overvallen. “Enorme hitte flashes, ik noemde ze persoonlijke zomers! Zweet liep over m’n gezicht, nek en rug. Kon geen wol meer aan. Vreselijk! Ik kocht mini ventilatoren en waaiers. In het openbaar ging ik zo stil mogelijk zitten, weinig bewegen om het niet op te laten vallen.” Ook het cynisme van deze levensfase ontgaat ons niet: “Eindelijk warm genoeg voor blote armen, zien mijn armen er niet meer uit!”

Verder zit het ons dwars dat niemand kan vertellen wanneer het voorbij zal zijn. “Het begon rustig rond mijn 50e, met af en toe een opvlieger in de nacht en vroege ochtend. Dit werd steeds meer, maar wat niemand mij vertelde is dat het nu al 10 jaar duurt! Nu ben ik 58 en het einde is nog niet in zicht. Ik blijf ‘s nachts wapperen met het dekbed als de vlammen mij weer uitslaan.” Door die nachtelijke hittegolven verschonen we het beddengoed vaker dan vroeger en is lepeltje-lepeltje liggen geen feest meer. Het schijnt te helpen om onder een donzen dekbed te liggen en katoenen lakens te gebruiken. Van synthetisch beddengoed gaat je innerlijke verwarming juist aan, dat is dus geen goed idee. Een glas water naast het bed is altijd prettig en naakt slapen is weer populairder, wat zo zijn voordelen kan hebben in de relatie.

Bij sommige vrouwen loopt het allemaal zo’n vaart niet. (Ja echt! Ze bestaan!) Die zien er zelfs de voordelen van. “Het is heerlijk om op de fiets te zitten of in bed te liggen zonder koude voeten en handen. De bloedsomloop gaat tegenwoordig verder dan polsen en enkels.” Anderen zijn blij dat ze eindelijk een legitieme reden hebben om hun kledingkast op te ruimen en dikke truien en polyester kleding weg te gooien. In polyester zit plastic verwerkt, daar worden opvliegers blij van, jij niet. Vandaar dat dit massaal de deur uit gaat. Daarna gaan ze uitgebreid shoppen voor een nieuwe garderobe. Kopen ze heerlijk dunne kleding van soepel vallende katoen of viscose die ze in laagjes dragen. Mocht er dan een opvlieger langskomen heb je tenminste de optie om iets uit te doen zonder gearresteerd te worden voor de verstoring van de openbare orde. Is vast een stuk handiger in een stiltecoupé.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Koken jullie nog? Zo ja: waar vind je inspiratie? Of Heb je er geen zin meer in/geen tijd meer voor en ben je overgestapt op bezorgservices, uit eten gaan en/of kant & klaar maaltijden?

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl

Grijs of gekleurd?

Dit is een thema dat ons niet alleen uiterlijk maar ook innerlijk bezig houdt. Want eigenlijk staan een hoop vrouwen er positief in als het over grijs haar gaat. Vooral ten opzichte van de grijze haren van een ander, daar hebben we geen enkel probleem mee. We vinden het mooi als oudere vrouwen hun grijze haren met trots dragen, zeker als daar een verzorgd kapsel en wat extra make-up tegenover staat zodat de uitstraling niet te vaal wordt. Als de kleding dan ook nog mooi gestyled is, vinden we het plaatje helemaal af. Bij jonge vrouwen is het zelfs in de mode om je haar grijs te laten verven. Met hun volle bos haar en jeugdige uitstraling geeft de grijze kleur hen een artistieke look.

Desondanks slaat de ambivalentie toe als het over onze eigen grijze haren gaat. Want vanaf welke leeftijd ga je ze accepteren? En hoe ga je dan langzamerhand van een gekleurd kapsel naar die grijze coupe toe? Vrouwen met blonde haren zetten vaak highlights in hun haren om het grijs zo hier en daar subtiel te verdoezelen met blonde plukken.  Lezers met gekrulde haren hopen dat de grijze lokken wegvallen tussen de krullen. Anderen zijn eigenlijk niet blij met hun grijze haren maar hebben simpelweg geen zin in al het gedoe rond haren verven. “Het vervelende is, dan moet je het bijhouden. Als ik iets storend vind dan is het wel lelijke uitgroei. En om nu elke  zes weken naar de  kapper te gaan, of zelf te gaan emmeren…”

Zelf zit ik braaf elke vier weken bij de kapper om de kleur erin te houden. De ene keer doen ze de uitgroei en wat kam-strepen, de andere keer zetten ze alles in de verf om de glans en ‘natuurlijke’ kleur te versterken. Heerlijk kneuterig zit ik bij mijn vaste kapper waar ik al 25 jaar kom en luister tijdens de behandeling naar alle buurtnieuwtjes die uitgebreid besproken worden door zowel de kapsters als de andere klanten. Voor mij is het een moment van ontspanning met koffie en een tijdschrift. Uit jullie reacties bleek dat er meer vrouwen zijn die hun kappersbezoek als een feestelijk moment beleven.

Niet iedereen ervaart dat zo positief: “ik vind het verschrikkelijk om naar de kapper te gaan, twintig minuten verplicht in de spiegel kijken. Ik vind vier minuten ‘s ochtends al teveel” was een reactie die binnenkwam. Anderen vinden het stomweg zonde van hun geld om elke zes, vijf of vier weken bij de kapper te zitten. Die vrouwen gaan thuis zelf aan de slag in de badkamer maar zeggen er wel bij dat het even duurde voordat ze daar handigheid in kregen. Soms maken ze er een kwaliteitsmoment van met een vriendin of dochter en veranderen hun badkamer in een heuse spa waar ze zichzelf dan ook meteen maar trakteren op een masker en de laatste roddels als ze toch zitten te wachten tot de verf ingetrokken is.

Een vriendin die al vroeg grijs werd had eens uitgerekend wat ze op jaarbasis kwijt was aan de kapper. Daar schrok ze zo van dat ze acuut besloot de natuur niet langer te trotseren. Het geld dat ze daarmee bespaarde geeft ze nu uit aan massages.

Behalve het verwenmoment bij de kapper speelt ijdelheid ook een rol. Zolang er met verf nog letterlijk wat extra glans in ons leven gebracht wordt en je hebt er het budget voor, waarom zou je het dan niet doen? Van jullie reacties heb ik geleerd dat naarmate de jaren vorderen, het bezoek aan de kapper steeds frequenter wordt. Nu zitten de meeste vijftigplussers op eens in de zes tot vier weken, maar als we richting de tachtig gaan (hopend dat we die leeftijd mogen halen) zal het eens in de veertien dagen worden. Niet meer alleen om het te kleuren maar ook om wat extra volume in ons dunnere haar te blazen. Totdat zelfs dit tijdsbestek te lang wordt en het wekelijkse kappersbezoek een teken van liefde is geworden: “Mijn oma, inmiddels al heel lang dood, werd elke vrijdag naar de kapper gebracht door mijn opa, waar het haar gewassen en (onder zo’n kap) in de krul gezet werd.”

En toch, als je erover nadenkt is het eigenlijk raar. Want waarom maken we ons als geëmancipeerde wereldvrouwen zo druk over wel/niet grijs zijn? Staat grijs onbewust voor oud? Wat is daar zo erg aan? We willen toch allemaal oud worden? We willen er alleen niet oud uitzien. Of oud overkomen. Daar zit denk ik het dilemma tussen ratio en gevoel. Maar ouderdom kan ook respect afdwingen aldus deze reactie: “Van bomen die al jaren oud zijn of andere prachtige natuurverschijnselen zeggen we vaak ‘kijk hoe mooi en hoe mooi oud’ maar als het onszelf betreft…. dan is het niet goed genoeg?” Tsja, goed punt. Daar ga ik morgen bij de kapper eens rustig over nadenken.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Opvliegers, hoe wist je dat ze er waren en hoe ga je daar in het openbaar stijlvol mee om?

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl

Inpakken voor gevorderden

Zo zeg, de vraag ‘hoe het zit met ons ondergoed?’ maakte veel los. De reacties stroomden binnen. Het is troostend om te lezen dat er meer vrouwen zijn die zoeken naar een nieuw evenwicht in hun leven nu we het langzamerhand verliezen van de zwaartekracht. Een lezer verwoordde het als volgt: “Afijn, de periode is aangebroken van: alles zakt, behalve je tandvlees.”

Dus wat doen we? Pakken we de boel degelijk in met vormend-verantwoorde straktrekkers of mag het ook wat spannender? Sommige dames zijn streng in de leer “Ondergoed is sowieso alles inpakken en corrigeren!” Anderen gaan liever voor een mix van stijlen, afhankelijk van hun stemming die dag. Ook het weer speelt daarbij een rol, tijdens de zomermaanden is er meer animo voor gezellige setjes dan in de winter. In elk geval staat sportief, naadloos ondergoed met stip op nummer één. Niet heel spannend, wel comfortabel. “Geen gedoe, zit lekker, kruipt niet naar plekken die ongemakkelijk voelen” en het tekent tenminste niet af onder onze kleding. https://www.sloggies.nl/sloggi-dames-zero-feel-natural-midi-antraciet.html

Ook het corrigerende ondergoed van de Hema wordt vaak genoemd. Pas wel op dat de tailleband van de corrigerende broeken niet te strak zit want bij een vriendin waren aan het einde van de dag daardoor “de ‘boven de tailleband-organen’ afgesloten van de ‘onder de tailleband-organen’. “ Dan komen er bij mij visioenen uit horrorfilms boven en dat lijkt me nou ook weer niet de bedoeling. https://www.hema.nl/dames/lingerie/corrigerend-ondergoed

Soms snoeren we de boel wat extra in met een corrigerende onderjurk om er zeker van te zijn dat de bobbels in toom blijven, alleen zit daar wel een nadeel aan: “Strakke onderjurkjes, ze staan leuk zolang je rechtop staat, maar je kunt bijna geen ademhalen als je gaat zitten.”  Deze truc kun je dus het beste alleen op staande recepties toepassen. https://www.hema.nl/dames/lingerie/corrigerend-ondergoed/figuurcorrigerend-jurk-zwart-1000002415.html

Verder willen absoluut geen “vier-billen situatie” die kan ontstaan als een slip te strak zit en een schuine lijn in je achterwerk snijdt waardoor er nog een extra paar billen onderuit komt. Heel charmant zo’n dubbele hamburger onder een strakke kokerrok. Om dit te voorkomen zijn de naadloze boxers met pijpjes van de Hema erg handig zoals bijvoorbeeld deze: https://www.hema.nl/dames/lingerie/slip/boxer/damesboxer-naadloos-met-bamboe-roze-1000013914.html

Een ander probleem zijn zogenaamde “Back-Boobs” die ontstaan als een BH op de rug te strak zit waardoor de huid tussen de schouderbladen samengeperst wordt en er aan de achterkant een decolleté ontstaat. Kan wel geinig zijn bij Halloween, als je een top met een V-hals op de rug draagt waardoor mensen denken dat je hoofd achterstevoren op je romp zit. Op het werk lijkt het me minder handig.

Sommige vrouwen vinden het nog steeds leuk om wat frivoler ondergoed te dragen, “geen strings meer, maar wel naadloos. Zoals bv. van Hanky Panky, die zijn fantastisch, groot maar wel van kant.” Meer lezers zijn fan van dit merk,  de setjes zijn “een combinatie is van comfortabel en stijlvol/sexy. “ Het werd aangeraden om vooral op de site te kijken als het uitverkoop is.  https://www.hankypanky.com/panties/briefs-and-high-rise-panties.html

Als je liever niet online winkelt en persoonlijk advies op prijs stelt is deze tip interessant: “Op de Ceintuurbaan in Amsterdam zit een hele fijne winkel, Betty’s Boops, waar ze de tijd nemen om je te helpen bij het vinden van de juiste maat.” De site ziet er gezellig uit, misschien ga ik daar zelf binnenkort eens kijken. https://www.bettysboops.nl/

In elk geval is duidelijk dat we niet meer van gedoe houden. Comfort wint het regelmatig van creativiteit en in onze relaties zijn humor, intelligente gesprekken en kookkunsten belangrijker geworden dan ritmisch gym tussen de lakens. Het is voor de meesten van ons daardoor interessanter om er in het openbaar stijlvol uit te zien dan in de slaapkamer. Op zich logisch als je bedenkt dat je in het openbaar aan veel meer ogen ‘blootstaat’. Voor verliefde vrouwen die net een nieuwe partner hebben is er altijd nog de filmstertruc: uitgaan in corrigerende straktrekkers en je date entertainen met sprankelende conversatie; zodra je thuiskomt je lief een glas whisky in handen duwen en met een zwierig gebaar in de badkamer verdwijnen (pas op dat je niet uitglijdt = moodkiller) om terug te komen in een flamboyant negligé met alles erop en eraan. Succes!

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Grijze haren, hoe gaan jullie daarmee om? Kleuren of accepteren? En als je ze verft, doe je dat dan zelf of heb je een abonnement op een goede kapper?

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl