Ze vliegen uit

En dan is je huis leeg. In wat eerst een vrolijke, gevulde slaapkamer was die warmte en bescherming bood aan elk kind, klinkt nu een holle echo. De meubels zijn weg, de fotolijstjes ook, de knuffels die sinds de middelbare school in een grote plastic bak onder het bed verstopt lagen omdat niemand ze mocht zien maar die ook niet weg mochten, zijn uiteindelijk toch meeverhuisd naar de studentenkamer. Zo loopt langzamerhand je huis leeg, eerst de oudste, daarna de volgende, soms een paar jaar pauze ertussen, maar uiteindelijk gaan ook de jongste kinderen de wereld verkennen en het allemaal nu eens lekker ‘op hun eigen manier doen’.

In deze tijd waarin veel vrouwen zijn blijven werken of na een aantal jaren thuis als fulltime moeder toch weer een parttime baan oppakken, zijn de meeste reacties op mijn vraag wat dat Empty Nest met jullie deed ontspannen en positief. Bij een enkeling ging de champagne open om te vieren dat eindelijk de rust in huis was teruggekeerd. Door de meesten werd het uit huis gaan gezien als een bijzonder proces dat een nieuw tijdperk aankondigt. Zowel voor de kinderen als voor de ouders, als voor de onderlinge verstandhoudingen binnen het gezin. Soms is dat spannend, komt er een nieuw licht op de bestaande relatie. Dan willen ineens ook de ouders uitvliegen om ieder een nieuw nest te bouwen waarin ze alle ondergesneeuwde dromen alsnog uit laten komen. Andere stellen zien dit moment juist als een hernieuwing van de bestaande relatie, de onbezorgdheid komt terug, de vriendschap groeit. Er is weer ruimte om samen leuke dingen te ondernemen en nieuwe plannen voor de toekomst te maken.

Voor mij is het een moment om vanuit ons grote gezinshuis te verhuizen naar een appartement. Nee niet schrikken, ik ga niet alleen. Mijn man mag mee. Daarom is het de afgelopen weken wat stil geweest op de blog. We hebben ons huidige huis helemaal leeg gemaakt, schoongemaakt en klaargemaakt voor de verkoop. Dat is nu klaar. Daardoor is er weer mentale ruimte om door te gaan met de blog.

Zelf denk ik dat de relatie tussen ouders en kinderen, ten opzichte van vroeger, in de loop der jaren veranderd is. Er blijft langer contact op verschillende niveaus, mede dankzij sociale media en smartphones. Als een kind even wil overleggen over een huishoudelijk probleem, bijvoorbeeld over een vlek in het wasgoed, is een appje zo gestuurd. In de jaren ’80 van de vorige eeuw, toen ik zelf in Amsterdam ging wonen, ging ik mijn moeder echt niet bellen met zo’n vraag, want telefoneren was een luxe en kostte geld. Ik kon het allemaal wel zelf, althans…dat dacht ik. Met een hoop gekrompen, verkleurde, en zelfs gescheurde T-shirts als gevolg. Daardoor was het op kamers gaan destijds een veel definitievere stap, er kwam letterlijk meer afstand tussen ouders en kinderen door het gebrek aan communicatie.

Nu zitten onze dochters vanuit Amsterdam met hun oma in Leeuwarden te facetimen om te vertellen dat ze een nieuwe jurk gekocht hebben, die dan ook meteen realtime geshowd wordt voor de camera. Dat vind ik een mooie ontwikkeling. Sociale media brengt een hoop onrust in onze levens, maar de verbindingen die over generaties heen tot stand komen geven ons leven grote emotionele rijkdom. We kunnen elkaar online zo vaak opzoeken als we willen, dat maakt het nest nooit helemaal leeg.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

En ineens was daar Corona en zitten we allemaal thuis. Welke tips hebben jullie om de dagen een beetje gezellig/nuttig/geïnspireerd door te komen? Ben je begonnen aan een hyper-voorjaars-schoonmaak? Of kruip je met een kop thee op de bank en lees je nu eindelijk eens al die boeken die al jaren op de plank liggen? Of pak je oude hobby’s op? Of is je huis veranderd in een mini-gym? Zeg het maar.

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl

Waardig zwaaien

Dat creatief denken loont om de charme erin te houden blijkt wel uit de reacties op mijn vraag hoe de wapperende armen in toom gehouden kunnen worden als je naar iemand zwaait. Door de ouder worden de armspieren ontstaat er een zachte, kipfiletachtige toestand aan de binnenzijde van de bovenarm die gezellig heen en weer wiebelt als je een zwaaibeweging maakt. Zeker met mooi weer kan dit de spontaniteit in de knoei brengen want die blote wiebelarmen voor je neus zijn nou niet bepaald sfeer verhogend.

Toch zijn er verschillende manieren om hier stijlvol mee om te gaan. Allereerst is voorkomen beter dan genezen, dus hup naar de bodypumples allemaal! Push-ups, gewichten de lucht in duwen, optrekken aan een rekstok, al deze oefeningen helpen om de bovenarmen sterk en stevig te houden. Mocht je een acute allergie voelen opkomen bij het idee dat je naar de sportschool toe moet, dan kun je ook thuis, als onderdeel van je ochtendritueel, elke dag tien push ups invoeren. Alle beetjes helpen.

Mocht het al te laat zijn en de marshmallow-armen een feit zijn, dan kunnen T-shirts met driekwart mouw uitkomst bieden. Deze bedekken het zachte deel en geven ook enige stevigheid aan de arm. Of je draagt een vest met korte mouwen als je iemand gaat uitzwaaien, zeker in de koudere jaargetijden is dat helemaal niet raar. In de zomer kun je een luchtige sjaal om je schouders gooien, liefst eentje met een print die de aandacht afleidt van wat eronder zit.

Als laatste tip kreeg ik van een lezer de suggestie om zachte zakdoeken bij je te dragen, desnoods van papier, waarmee je met elegante zwiepjes vanuit de pols je publiek toezwaait. Ben benieuwd of dit een koninklijke lezer was, want bij mij in de straat heb ik nog nooit een buurvrouw met zoveel theatrale charme iemand zien uitzwaaien. Het kan ook zijn dat ik niet in de juiste buurt woon natuurlijk. Wat ik hiervan leer is dat de truc in de illusie zit. Inventief de aandacht afleiden van de wapperarm en zwaaien maar. Hans Klok is er niks bij.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Het laatste kind vliegt uit en dan is er een Empty Nest… wat deed dat met jullie?

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl

Stijlvol in de sneeuw

De voorjaarsvakantie begint dit weekend. Voor veel gezinnen betekent dit dat ze met een volgepakte auto, skibox op het dak, afreizen naar Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk of Italië om daar enthousiast door de sneeuw de bergen af te suizen. Op mijn vraag of jullie op wintersport gaan en of je dan gaat skiën, langlaufen, wandelen of je laat voorttrekken op een slee door je (klein)kinderen kwamen verschillende reacties binnen. Sommige vriendinnen kijken met plezier uit naar deze vakantie. Voor hen is dit het moment om samen met hun volwassen kinderen en aanhang een week actief bezig te zijn in de buitenlucht. De organisatie rond: wie is wanneer waar, wie neemt er nog les en wie knalt meteen als een kamikaze de zwarte piste af, vergt enige planning. Maar gaandeweg worden ze daar elk jaar beter in. “De kinderen nemen vaak hun eigen routes en dan spreken we ergens af. Maar met de hele familie samen tegelijk de berg af is nog steeds wel erg leuk trouwens; hoop ik nog een tijd te kunnen doen!”

De outfit is wel een stuk belangrijker nu we ouder worden, want je wil er toch een beetje gezellig bijliggen als je voor de zoveelste keer onderuit gesmakt bent op de piste. Daarom wordt er door de dames die het zich kunnen veroorloven geïnvesteerd in designer skikleding van bijvoorbeeld Farfetch. Hoog getailleerde skibroeken met een coltrui en daarover een kek jasje, lekker ingesnoerd op de juiste plaatsen. Dan lig je toch wat stijlvoller in de kou. Als er dan een charmante skileraar langskomt kun je jezelf, zolang je je helm en skibril ophoudt, nog wijs maken dat je weer twintig bent en vanachter je gehelmde façade er wat onschuldig geflirt op loslaten. Want laten we eerlijk zijn, we gaan natuurlijk niet alleen maar voor de sneeuw op wintersport. Precies dit is ook de reden dat er niet veel enthousiasme was om je voort te laten trekken op de slee door je (klein)kinderen. Dan ben je wel heel openlijk oud, oma en niet hip genoeg meer om op de ski’s te staan. Langlaufen is voor sommigen wel een optie, want daar komt een stuk meer conditie en kracht aan te pas dan je zou denken. Daar kun je bij de après-ski nog wel een stoer verhaal omheen bouwen.

De enthousiaste reacties komen vooral van mensen die zelf in hun jeugd ook al gingen skiën. In veel families is dit een traditie die van generatie op generatie wordt doorgegeven. “Ik ben blij dat ik al heel vroeg (4 jaar) ging skiën met m’n ouders en dat ik het mijn kinderen ook heb kunnen meegeven.” Verder hoeft het voor de meesten allemaal niet meer zo sportief als vroeger: “Ik doe een piste, neem een koffie op het terras in de zon, weer een piste, dan lunch etc.”

Zelf ben ik ooit lang geleden op wintersport geweest, zowel met als zonder kinderen. En hoewel het heerlijk is om in de sneeuw buiten bezig te zijn, is het er daarna niet meer van gekomen. Misschien omdat ons gezin te groot werd en we dan voor een week vakantie wel heel veel geld kwijt waren aan lesgeld, skipassen, kleding en de rest. Misschien omdat alle blauwe plekken die ik na zo’n week had opgelopen van het vele vallen en opstaan me toch niet zo’n lekker vakantiegevoel gaven. Het gehannes met stokken, ski’s, helm en zware schoenen gaven me het idee motorisch gestoord te zijn, wat ook niet meehielp aan de feestvreugde. Om nog maar te zwijgen van de hilarische capriolen die ik uitgehaald heb om enigszins elegant uit een skilift te komen. Met de punt van een ski in je oor en een skistok in je nek valt het niet mee om overeind te blijven. Gelukkig was er in die tijd nog geen YouTube, anders hadden die filmpjes nu zeker online gestaan. Toch sluit ik niet uit dat ik het in de toekomst nog eens ga proberen. Dan wel buiten de schoolvakanties als het even kan, zodat ik minder snelheidsduivels op de piste hoef te ontwijken.

Gelukkig ben ik niet de enige met ambivalente gevoelens over dit onderwerp. Er zijn lezers die acuut niet goed worden van het hele wintersport idee. Het gedoe in de kou met sneeuw in je bilspleet is ze een gruwel. Die zoeken liever de zon op en liggen languit op hun zonnenbed met een cocktail in de hand te dromen over skileraren die na hun werkweken in de sneeuw aan de Costa del Sol komen uitrusten en vrolijk in shorts langs het zwembad flaneren. Minder vermoeiend en ook lekker buiten.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

De bovenarmen worden minder sterk waardoor het onderste deel van je bovenarm gezellig mee wappert als je iemand uitzwaait. Hoe houden jullie dit in toom?

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl

Hoge hakken, echte spierpijn.

Op hoge hakken feestvieren blijkt een uitdaging te zijn en het houdt ons bezig. Na mijn vraag vorige week hoe jullie de afgelopen feestdagen zijn doorgekomen qua schoenen vlogen de tips en anekdotes binnen, want “elke 50 plusser kent dit dilemma… mooi of comfortabel” aldus een vriendin.

Veel lezers lopen nog steeds op hakken tijdens de feestdagen. Stiletto’s doen wonderen voor onze houding en de lijn van rug en benen. Hoe lang we die hakken aanhouden op het feest is wat anders. Sommigen hebben een kast vol met “prachtige schoenen, waarvan de helft nooit langer dan 10 minuten aan kan i.v.m. de hoogte.” Dan is het zaak om bijvoorbeeld fashionably late aan te komen, een schitterende entree te maken waardoor je de aandacht van alle gasten hebt en je die sexy stiletto’s vol in beeld kunt brengen, waarna je op de dichtstbijzijnde zitplaats afstevent om je elegante verschijning daar voor de rest van de avond te parkeren. Een tip die helpt bij de uitvoering van dit scenario: “in de winter binnenkomen met comfortabele laarzen, in de wc omkleden en verschijnen op prachtige hakken. In de zomer, met slippers aankomen en dan verkleden.”

Zelf draag ik graag hakken naar een feestje en moet die ijdelheid steevast de volgende dag bekopen met spierpijn in benen, rug en nek, met soms zelfs hoofdpijn tot gevolg. Nee mensen, dat is dan geen kater want alcohol is sinds een paar jaar ook niet meer mijn beste vriend, daarover schrijf ik wel een andere keer. Soms krijg ik gedurende  de avond brandende pijn onder de bal van mijn voet en dacht ik een keer slim te zijn door zo’n gel pad onder mijn tenen in de stiletto te doen. Totdat ineens halverwege mijn coole moves op de dansvloer die gel pad omhoog uit de schoen kroop en als een soort kwal aan de zijkant van mijn pump hing. Needless to say dat ik die avond een onvergetelijke indruk achterliet met deze actie en ongewild een hoop vrolijkheid veroorzaakte.  

Met het klimmen der jaren beginnen sommige 50-plusvoeten last te krijgen van artrose, waardoor er botuitstulpingen aan de bovenkant ontstaan, ga dan nog maar eens op je tenen staan, daar word je niet vrolijk van. Soms kunnen zachte inlegzooltjes helpen of je kunt deze suggestie uitproberen: “met sporttape je 2e & 3e tenen aan elkaar tapen tegen de pijn. Werkt echt! Hoe je ’s avonds die tape er weer afkrijgt… trekken heeft geen zin, begin van de tape zien te vinden met een slok op en het ruïneren van je dure gelnagels… lekker sexy tussen de lakens met je eendentenen.”

Of je volgt deze tip: “Stiletto’s en ballerina’s de deur uit. De 1e te hoog, die 2e te plomp en zo niet flatteus. In plaats daarvan geld uitgeven aan een stijlvol, mooi hakje met fantastische pasvorm”. Je kunt natuurlijk ook op een andere manier de show stelen namelijk op “stijlvolle gympen met daarin glittersokjes of glitterpanty’s of je draagt korte laarsjes met lage hakken.” Verder kun je een handtas meenemen die groot genoeg is om er een paar opvouwbare ballerina’s in te doen (als je ze wel mooi vindt) voor als de pijn de feestvreugde te ernstig verstoort of je pumps nonchalant aan de kant gooien en op je sokken/panty’s verder feesten. Met wat lef en humor kom je daar prima mee weg.

Toch zijn er ook vrouwen die nog steeds fluitend op hoge hakken de avond doordansen en zelfs de volgende dag daarvan geen spierpijn hebben. Volgens hen helpt het om regelmatig naar de pedicure te gaan, veel te sporten en te investeren in topkwaliteit, want ja, waar een wil is (en een flink budget) is een weg. “Er zijn hele comfortabele schoenen met hakken maar dat hangt ook samen met kwaliteit en prijs. Neem het merk Pons Quintana (Spaans schoenenmerk sinds 1952). Die schoenen hebben een fantastische leest, ze zijn comfortabel doordat de hak van kunststof is, deze veert mee als een sneaker.“ https://ponsquintana.com/en/89-fall-winter

Verschillende lezers hebben onderzoek gedaan naar schoenen die zowel elegant als comfortabel zijn en blijven trouw aan het merk dat voor hun voeten geschikt is. We vinden goedkoop al snel duurkoop want “de goedkopere schoenen komen bv. uit India en worden in elkaar geplakt, er is ook een duidelijk verschil in leerkwaliteit. De duurdere merken hebben soepel leer en omsluiten de voet prachtig.” Liever geven we geld uit aan één paar comfortabele pumps met een iets lagere hak dan aan goedkope stiletto’s die binnen een paar seconden de pijnscheuten door je lijf knallen. Prettige pumps vind je bijvoorbeeld bij het merk “Gabor, die pump heeft een brede leest en een stevige hak.” https://www.gaborshoes.nl/pumps .

Als dit je smaak niet is en je in de oudejaarsloterij een paar miljoen gewonnen hebt kun je ook terecht bij “Fratelli Rosettie, uit Italië. De schoenen worden met de hand in opdracht gemaakt. Een juweeltje onder de schoenen.” https://www.fratellirossetti.com/eu-NL-en/Sale_Decollete_R05.aspx

Door schade en schande iets wijzer maak ik tegenwoordig een mix van de bovenstaande tips. Te laat binnenkomen is niet mijn ding (ik ben zo iemand die graag irritant netjes op tijd op een feestje verschijnt) maar ik ga wel op Uggs naar het feest toe en wissel vlak voor de ingang snel mijn schoenen om. De Uggs gaan dan in een onopvallende zwarte linnen tas, die ik samen met mijn jas bij de garderobe inlever. De pumps zijn van een goed merk, zodat ik het er tenminste tot halverwege het feest op kan volhouden en tegen de tijd dat iedereen losgaat op de dansvloer loop ik subtiel langs de garderobe en wissel ze weer in voor de Uggs. Zeker onder een galajurk kan dat best, want die is zo lang dat hij over de laarzen heen valt. Bovendien zijn de meeste mensen tegen die tijd toch al dronken, dus die zien het verschil sowieso niet.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Hoe zit het met ons ondergoed? Pakken we de boel degelijk in met vormend-verantwoorde straktrekkers van HEMA of mag het ook nog iets spannender? Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig

Verkreukelde vijftigers verenigt u!

Ken je dat? Je zit rustig op de bank een boek te lezen, easy listening muziek aan op de achtergrond, thee, kaarsjes, alles onder controle. Ineens valt je blik op je hand die het boek vasthoudt. De gerimpelde huid, droge schilfers rond de nagelriemen, beginnende ouderdomsvlekken, opgezwollen aderen, zaten die er al eerder? Wanneer is dit gebeurd? Ik smeer me suf met handcrème na het handen wassen, schoonmaken en voor het slapen gaan, toch lijken deze handen ineens op de handen van mijn moeder, maar dan aan mijn eigen armen vast. Twee jaar de vijftig voorbij ben ik op dit moment en ja dat is een nieuwe periode in je leven. Positivo’s roepen om het hardst dat vijftig het nieuwe veertig is, dat vijftigers tegenwoordig veel actiever zijn dan de vijftigers van vorige generaties. Dat kan zo zijn, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat sinds mijn vijftigste de kilo’s eraan vliegen, ik de helft van mijn garderobe niet meer pas, sneller moe ben en bij het opstaan elk gewricht knarst en piept als een roestige tramrails. Heel elegant allemaal.

Met yogalessen probeer ik de soepelheid erin te houden, te voorkomen dat het verval nog meer kans krijgt om mijn lichaam uit vorm te halen. Uit vorm? Welke vorm? Er zit als ik eerlijk ben al een jaar of zes niet veel vorm meer in mijn romp. Vroeger was duidelijk te zien waar de taille zat maar op die plek zit al jaren een zwemband die steeds verder opgeblazen wordt. Mijn romp is een vierkante homp klei geworden die ik probeer te verdoezelen met A-lijn jurkjes met een drukke print om de aandacht af te leiden van de bobbelige toestand daaronder. Vastbesloten om stijlvol ouder te worden zoek ik naar charmante kleding die afkleedt op een vlotte manier, zonder te vervallen in de hysterische opgewektheid van vrouwen in de overgang die vinden dat ‘alles nog moet kunnen’. En ja, dat is een uitdaging. Want waar ligt de grens? Wanneer is de print een vrolijke afleiding en wanneer wordt het sneu? De afgelopen jaren heb ik het daar druk mee gehad. Dankzij websites zoals topvintage.nl waar ze ook jurken voor grote maten hebben in verschillende stijlen, heb ik er weer plezier in om te winkelen. Mijn kast hangt vol fijne jurken met classy prints en uitwaaierende rokken die ik zowel op het werk als privé kan dragen. En net nu ik denk dat ik het qua kleding begin te snappen zit ik ineens met die verkreukelde handen voor mijn neus! Wat ga ik daarmee doen? Nog meer smeren? Hyperdure crèmes kopen die beloven dat de vitamine A,C,D en weet ik veel wat voor Foliumzuren, Aminozuren, visolie en andere wetenschappelijk bewezen zurigheid mijn huid weer tien jaar jonger maken? Ja hoor, geloof je het zelf? Het enige wat daarvan verzuurt is mijn bankrekening.

Handschoenen dan maar? Buiten kan dat, zeker in de winter is dat heel gewoon. Maar in de zomer of binnenshuis? Hoe zie je dat voor je? Theedrinken met delicate handschoenen van kant of zacht glanzend satijn, zoals de High Society dames dat in een ver verleden deden, is misschien leuk voor een feestje maar om dat nou elke dag te doen lijkt me ook zo’n gedoe. Zal je zien dat het oortje van je theekop wegglijdt uit de gladde stof van je met zwart satijn bedekte vingers, thee over de vloer, dweilen, maar dan wel eerst de satijnen handschoenen uit en de plastic schoonmaak handschoenen aan. Lekker relaxed allemaal. Nee dat wordt hem ook niet. Dus koop ik me suf aan handmaskers, betaalbare crèmes en lotions in de hoop daarmee het verouderingsproces te beteugelen. Tegen beter weten in blijf ik smeren, water drinken om de huid te hydrateren en mijn nagelriemen masseren. Je moet toch wat.

Natuurlijk zijn dit geen problemen van wereldniveau, niet eens van landelijk, provinciaal of gemeentelijk niveau. Het zijn dingen die me soms bezig houden, tussen het werk en gezinsleven door. En dan vraag ik me af of ik de enige ben die nadenkt over kreukelige handen en elegant ouder worden. Vandaar de oproep: verkreukelde vijftigers verenigt u! Samen strijken we via deze Blog onze rimpels in handen en kleding glad. Kop thee erbij, easy listening muziek aan op de achtergrond, kaarsjes aan en lezen maar. Elke vrijdag een nieuwe column, dan komt het (ooit) vanzelf weer onder controle.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

Hoe zijn jullie afgelopen december de feestdagen doorgekomen qua schoenen? Dragen we nog stiletto’s op feestjes of gaan we voor comfortabele Uggs onder de avondjurk?  

Ik hoor het graag.

© Tekst en foto: stijlvol-vijftig.nl

Hallo wereld.

Hoe houden wij, de wereldvrouwen van vijftig jaar en ouder, het leven van alledag een beetje stijlvol? Dan heb ik het niet over groots en meeslepend stijlvol zijn zoals Iris Apfel of Tina Turner maar over de kleine dingen die je als moderne vijftig plusser kunt doen om zowel praktisch als elegant door te gaan met de dagelijkse dingen. We weten intussen wie we zijn en waar we staan in het leven qua werk en gezinsleven. Die vragen hebben we de afgelopen jaren beantwoord zien worden, soms tegen wil en dank, maar toch. Volgens kenners begint het fijnste deel van je leven na de vijftig, juist omdat de heftige tijden voorbij zijn. De kinderen zijn groot of het huis uit en in je carrière heb je ook je draai gevonden. Dat is mooi, maar hoe gaan we nu die komende jaren invullen? Wat willen we nog wel en wat willen we niet meer? Wat voelt goed?

Op dit platform verzamel ik tips, anekdotes, missers en weetjes en verwerk deze in columns waarmee ik mezelf en andere vijftigers op de hak neem. Want we kunnen nog zoveel sporten, smeren, spuiten of slikken. zonder humor gaat het stijlvol zijn steeds moeilijker en lachrimpels staan mooi bij elke vrouw.