De letter C

Hij zal nooit meer hetzelfde zijn. De letter C van het alfabet. Net als bij de letter K hangt daar, sinds het wereldwijd rondwarende virus ook door ons land gaat, een enorme beladenheid aan. Deze twee letters staan voor ziekte, verdriet, rouw. Voor machteloos zijn, afwachten, angst en eenzaamheid. Elke dag worden we via de media meegenomen in de crisis die door het Corinavirus over ons heen komt. Intussen zitten we braaf thuis, hopend dat we zelf nog niet besmet geraakt zijn. En als we wel verkouden worden of hoesten, dat het bij lichte symptomen zonder koorts blijft.

Daarom vorige week mijn vraag aan jullie hoe je de dagen doorkomt nu alles vanuit huis moet gebeuren. Gelukkig kwamen daar een hoop positieve reacties op. Met op nummer één: schoonmaken, opruimen, nog meer schoonmaken en opruimen. Het lijkt wel alsof we massaal het virus uit ons leven willen boenen met een landelijke lenteschoonmaak. Kledingkasten worden opgeruimd, zolders leeggehaald, schuren opnieuw ingericht, keukenkastjes gepoetst en handiger ingedeeld. Eindeloos staan we met de auto in de rij voor de vuilstort, luisterend naar de radio wachten we gelaten op onze beurt, we hebben toch niks anders te doen.

Direct daarna komen de klussen in huis, in de tuin of op het balkon die eigenlijk al jaren liggen te wachten. Op de terugweg van de vuilstort rijden we daarom meteen door naar de bouwmarkt om daar gezellig aan te sluiten in de rij voor hout, gereedschap of verf. Deze generatie is niet bang om een boormachine of kwast op te pakken. Meubels krijgen een andere kleur, boekenplanken worden opgehangen, kamers opnieuw ingericht. Ook de naaimachine komt weer tevoorschijn. Om gordijnen te naaien of mondkapjes voor mensen die in de zorg werken. We gaan elk karwei aan met hernieuwd enthousiasme en geloof in eigen kunnen. Dit hebben we onder controle, hier zijn we niet bang voor, dit begrijpen we. We gaan de angst en eenzaamheid te lijf met actie, met overzichtelijke klussen die een voldaan gevoel geven als ze klaar zijn.

En na een dag hard werken gaan we ook nog eens los in de keuken. We bakken en koken wat af, want zoals een lezer zei: ‘ik merk dat ik normaliter wat meer buiten de deur lunch, dineer, etentjes bij vrienden en familie heb.’ Dat is door het Social Distancing allemaal weg gevallen. Zelf heb ik sinds deze week een abonnement op Hello Fresh genomen. Het wordt aan de deur gebracht en we eten weer eens wat anders. Nieuwe recepten met andere ingrediënten dagen me uit om bereid te worden. En hoewel ik enkele Blogs geleden ronduit toegaf helemaal geen zin meer te hebben in koken, is dit toch wel een prettige afleiding.

Uiteindelijk mogen we dan van onszelf op de bank ploffen voor series op Netflix, al dan niet gecombineerd met wat handwerken. Vlak voordat we helemaal thuis moesten blijven heb ik nog snel wat bollen katoen en een patroon uitgezocht bij mijn lievelings breiwinkel op het Gelderlandplein in Buitenveldert. De dame die daar al dertig jaar achter de toonbank staat straalt zoveel ambachtelijkheid uit dat ik haar adviezen volledig vertrouw. Het wordt een vrolijke zomersjaal met een patroon dat net lastig genoeg is om me scherp te houden, maar ook weer niet zo moeilijk dat ik het opgeef.  

Voor wie een avond onderuitgezakt vermaakt wil worden kreeg ik van een vriendin nog deze Netflix-tip: ‘The restaurant. Heerlijk Zweeds familie drama. Iedere avond 1 of 2 afleveringen.’ Misschien ga ik dat vanavond een kans geven. Kan alleen niet beloven dat het bij twee afleveringen blijft, want binge-watchen met wijn en snacks op de bank is ook een hobby waar ik flink voor getraind heb de afgelopen weken. Het is zwaar, ik weet het. Maar ja, iemand moet het doen.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

We gaan nog een week door met een C-vraag: indoor sporten thuis. Wat doen jullie allemaal om fit te blijven? Zijn er nieuwe sporttrends aan het ontstaan om te werken aan onze goddelijke summer bodies? Ik hoor het graag!

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl

Koken of niet koken? Dat is de vraag.

Na 29 jaar koken voor een groot gezin ben ik er helemaal klaar mee. Sinds een jaar of twee verzin ik de meest idiote smoezen om maar niet aan de slag te hoeven in de keuken: te moe, te druk, geen zin, het regent, het is te warm, te koud, geen spullen in huis, verzin het maar. Elke reden om niet aan de slag te hoeven met messen, snijplanken, pannen en ingrediënten is prima. Zolang er maar iets te eten is, desnoods diepvries pizza, vind ik alles best. Niet heel stoer, geef ik onmiddellijk toe. Maar ja, het is niet anders. Zal de overgang wel zijn. Gelukkig heb ik een lieve man die dol is op lekker eten en koken ook geen straf vindt. Hij heeft zonder morren de rol van kok op zich genomen. Voorwaarde is wel dat ik er gezellig bij kom zitten als hij kookt, zodat we de dag door kunnen praten. Nou vooruit, dan offer ik me wel op en ga erbij zitten in de keuken.

Rondvraag onder vriendinnen en lezers over dit onderwerp leverde verschillende reacties op. Het blijkt dat ik niet de enige ben die er geen zin meer in heeft. ‘Een paar jaar geleden was ik ook een beetje klaar met het hele kookgebeuren (ook groot gezin) maar nu sta ik er wat ontspannener in.’ Dat is bemoedigend, blijkbaar zit ik in een fase die weer over kan gaan. Voor vrouwen zonder kinderen ligt het anders: ‘Heel druk working life gehad. Veel gereisd voor werk. Totaal geen interesse in koken gehad. En nu ouder, rustiger en ontzettend veel interesse in koken!’

Anderen hebben een weekschema opgesteld waarin naast de beide ouders ook de oudere kinderen zijn ingedeeld. Op die manier is het kookcorvee verdeeld over het hele gezin. Er wordt op zaterdag naar recepten gezocht en voor de hele week een voorraad boodschappen gehaald. Het menu voor elke dag wordt op een bord in de keuken geschreven en klaar. Voordeel van deze aanpak is dat je niet hoeft na te denken over wat er gekookt moet worden na een lange werkdag. Je kijkt op het menu, haalt de spullen uit de koelkast en gaat aan de slag.

Hello Fresh is populair omdat de originele recepten niet moeilijk uitvoerbaar zijn en alles vers bij je thuis wordt bezorgd. Ook de recepten van Albert Heijn zorgen in veel gezinnen voor uitkomst als er geen animo is om te bedenken wat er gegeten gaat worden.

Over kant en klaar maaltijden heb ik weinig mensen gehoord, de meeste vijftig-plussers kiezen toch liever voor vers. Zelf heb ik er geen moeite mee. De maaltijdsalades van AH zijn mijn beste vrienden.

Uit eten gaan is voor velen een oplossing die ze minstens 1x per week toepassen, vooral voor de mensen die in Amsterdamse wijken wonen waar gezellige Surinaamse, Turkse, Indiase en/of Marokkaanse restaurants in de buurt zijn. Dan is het verleidelijk om na een lange dag daar naar binnen te gaan en te genieten van de heerlijk gekruide gerechten. Toko halen is ook populair, het gevaar is dat je uit je werk veel teveel haalt omdat je trek hebt. Zit je vervolgens met een weekvoorraad Nasi Rames & Babi Pangang in huis.

Kookprogramma’s op tv, zoals bijvoorbeeld Binnenste Buiten, leveren nieuwe tips op waardoor sommigen toch weer de pannen oppakken. Anderen laten zich inspireren door weblogs op Instagram van enthousiaste thuiskoks die recepten en foto’s van eenvoudige, gezonde maaltijden online zetten. Zoals bijvoorbeeld de blog van Aan tafel bij Jannie.

Of je kunt je inschrijven bij Lein Kookt. Dit is handig voor mensen die in de buurt van Heemstede wonen en op donderdagen niet zelf willen koken. ‘Zondags krijgen we (en vele anderen) het menu door en dan kun je inschrijven (appje terugsturen). Woensdag stuurt ze meestal een tikkie. Dan kun je het op donderdag ophalen en in de oven opwarmen. Heel gevarieerd. Echt ideaal.’

Opvallend veel lezers vertellen dat ze steeds meer vegetarisch of veganistisch zijn gaan koken. De redenen verschillen: sommigen doen het voor het milieu, anderen voor hun slanke lijn of gewoon om iets nieuws te proberen. Vis staat ook bij veel mensen op het menu en vlees steeds minder. Zodra de kinderen de deur uit zijn verandert ons kookgedrag, het hoeft allemaal niet meer zo groots en meeslepend. Maar als we publiek hebben willen we ons nog weleens uitsloven: ‘Als er gasten komen vind ik het heerlijk om lekker uit gebreid te koken. Als we met z’n tweeën zijn kan het simpel en gezond.’

Waar de weerstand-koks het roerend over eens zijn is dat de tegenzin in koken niet door de overgang komt, maar door de wijn. ‘Tsja wijn is het probleem. Begin je uit ‘t werk met wijn, dan heb je geen zin meer om te koken.’ Altijd prettig als je iets buiten jezelf de schuld kunt geven, daar wordt het leven een stuk overzichtelijker van. Nou drink ik zelf bijna geen alcohol meer, maar nu ik dit weet is het verleidelijk om er weer mee te beginnen. Gelukkig kan mijn man nog steeds wijn drinken en koken tegelijk. Zolang ik hem tevreden houd met een goede fles, komt het met die avondmaaltijd ook wel in orde.

Tot volgende week,

Marga.

Stijlvol-vijftigvraag voor de volgende keer:

De voorjaarsvakantie komt eraan. Gaan jullie op wintersport? En ga je dan skiën, langlaufen, wandelen of laat je je voorttrekken op de slee door je (klein)kinderen?

Mail me je antwoord via marga@stijlvol-vijftig.nl

Uiteraard worden alle tips, missers en anekdotes anoniem verwerkt in toekomstige blogs.

© Tekst en foto: Stijlvol-vijftig.nl